Film opowiada o nielegalnej podróży przez Europę Polaka (Borys Szyc) i dwójki dagestańskich dzieci uchodźców. Bohaterów dzieli wszystko: wiek, doświadczenie, religia, kultura, krąg cywilizacyjny, a jednak dla każdej z tych postaci wzajemne spotkanie okazuje się kluczowe. Przynosi im doświadczenia, które zadecydują o ich dalszym życiu droga do samego siebie wiedzie przez drugiego człowieka.

To opowieść o podróży, która odmienia bohaterów. Co wyniknie ze spotkania tej trójki? Czego każde z nich nauczy się o sobie i o świecie? Udajmy się w tę filmową podróż przez pół Europy. Może i nas odmieni. Handlarz Cudów to duża międzynarodowa koprodukcja (polsko szwedzka) szwedzki partner koprodukował filmy Larsa von Triera m.in. Dogville z Nicole Kidman.

Grający główną rolę Borys Szyc, zmienia swój ekranowy wizerunek dając popis swoich aktorskich umiejętności. Jego bohater staje się na moment ojcem dla dwójki dagestańskich dzieci, jedyną osobą, której mogą zaufać.

Z racji uniwersalnego tematu film został doceniony na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni przez jury polskie (nagroda za kostiumy) oraz polonijne (nagroda srebrnego kangura dla Borysa Szyca za rolę Stefana). Handlarz Cudów odnosi międzynarodowy sukces: miał światową premierę na największym azjatyckim festiwalu w Pusan, amerykaoską na prestiżowym festiwalu w Palm Springs. Film otrzymał nagroda krytyków amerykaoskich na festiwalu w Chicago. Polska publicznośd doceniła film przyznając mu nagrodę Grand prix na festiwalu Debiuty w Koninie.

Fanny Brawne ma 18 lat, jest olśniewająco piękną i ciekawą świata dziewczyną. Powściągliwa matka dołożyła wszelkich starań by córka wyrosła na rozważną i dobrze wychowaną pannę. Każdy dzień Fanny wypełniony jest niekonwencjonalnymi zajęciami jak szydełkowanie, bale i długie spacery zawsze w towarzystwie przyzwoitki. Niewinne spotkanie z czarującym młodzieńcem, nieoczekiwanie przerodzi się w pierwszą prawdziwą miłość. To nieznane uczucie do niepoprawnego romantyka, sprawi, że dziewczyna zrzuci gorset konwenansów i złamie panujące zasady.

Jaśniejsza od gwiazd to wielki powrót Jane Campion, autorki Fortepianu, która zabiera nas w zmysłowy świat pierwszej miłości, która zawsze rozpala najmocniej. Ta nietypowa para nie od razu przypadła sobie do gustu; on miał ją za modnisię i kokietkę, na niej z kolei literatura nie robiła większego wrażenia.

Zanim zaniepokojona matka Fanny i najlepszy przyjaciel Keatsa, Brown, zorientowali się, że parę coś łączy, ich uczucia nie dało się już zatrzymać. Młodzi kochankowie, niezwykle głęboko i nieodwracalnie pochłonięci sobą, dali się ponieść, nieznanym im dotąd, potężnym doznaniom. "Mam wrażenie, jakbym się rozpuszczał", pisał do ukochanej Keats. Unosili się na falach obsesyjnej miłości, która pogłębiała się pomimo kłębiących się przeszkód.

Kocham kino to - jak słusznie wskazuje polski tytuł - hołd złożony kinu. Nie chodzi jednak tylko o filmy, lecz przede wszystkim salę ze srebrnym ekranem. Czasem wygodną, nowoczesną, z popcornem - czasem starą, małą i obskurną. Czasem wypełnioną po brzegi, czasem jakby specjalnie dla nas opustoszałą. Miejsce podniosłych przeżyć duchowych, czasem scenerię dla innych uniesień. Miejsce bez wątpienia magiczne. To tu za sprawą ruchomych obrazków i dźwięku płaczemy, śmiejemy się, boimy, ekscytujemy, snujemy plany, fantazje, szukamy inspiracji i próbujemy znaleźć sens życia. Nigdzie indziej nie doświadczamy tylu emocji, co w kinie. I o tym właśnie jest ten obraz.

Z okazji jubileuszu festiwalu w Cannes, ponad 30 cenionych filmowców przygotowało 3-minutowe nowele na temat X Muzy i jej królestwa. Ilu artystów, tyle wizji. Każda inna, każda dotykająca inną kwestię, z innym ładunkiem emocjonalnym. Dla jednych to ucieczka w zaczarowany świat, dla innych miejsce schadzek, jeszcze inni w kinie szukają najbardziej podstawowych podniet. Bywa groźnie (David Lynch), zaskakująco (Lars Von Trier), zmysłowo (Wong Kar Wai), ironicznie (Ken Loach), dramatycznie (David Cronenberg). Pojawiają się wątki autobiograficzne (Claude Lelouche, Youssef Chahine), kwestie polityczne (Manoel de Oliveira) i Marcello Mastroianni. Niektórzy tworzą impresje, inni opowiadają krótkie historie, jeszcze inni, jak Wim Wenders przez pryzmat kina obnażają problemy świata.

Dnia 28 Czerwca 2010 zostanie wyświetlony film niespodzianka.